VE RAMAZAN GELDİ
UMUTLUNUN HÜSEYİN ÇAVUŞUN HİKÂYESİ
Ramazan: Kur'an-ı Kerim'in nâzil olmaya, inmeye başladığı ay.
Oruç ayı, oruç tutanın günahlarını yaktığı için bu ismin verildiği rivayet edilen ay.
İçinde 1000 aydan daha kıymetli olan Kadir Gecesinin bulunduğu ayetle kesin olan ay.
Cehennem kapılarının kapandğı, Cennet Kapılarının açıldığı Hadis-i Şerifle sabit olan ay. Midenin ve kalbin dinlendiği ay.
Efendim: Şu bir gerçektir ki, aç insanın, özellikle Allah Rızası için aç olan insanın, yani oruçlu insanın merhamet heslire daha da hareket halindedir, hâl böyle olunca da daha çok yardım etmeye çalışır.
Özellikle memleketimizde yardım severlerin adedi bildiğimizden çoktur. İyi de, bu yardım faaliyetleri genelde Ramazan ayına münhasır oluyor. Yani Ramazan bitiyor, o iftar çadırları, o toplu yemekler, o yardım çantaları, o fitre ve sadakalar da sona eriyor. Sanki fakir fukara Ramazandan sonra yemek yemeyecek, elbise giymeyecek.
Sözü şuraya getirmek istiyorum: Bizzat şahit olduğum faaliyetler var ve yıl boyunca devam edip gidiyor. Nasıl mı?
30- 40 arkadaş veya tanıdık, her ay ceplerinden 5, 10, 20 Lira gibi küçük miktarda paraları aidat ödercesine topluyorlar ve iyice emin oldukları fakirlere hangi yardım uygunsa o şekilde yardım ediyorlar ve insan adeta o yardımın Allah'ın huzurunda kabul edildiğini hisseder hâle geliyor.
Biz de böyle yapabilsek. Bir arkadaşımızın liderliğinde, yukarıda verdiğim rakamlar kadar bile ayda bir toplayarak çok güzel işler yapabiliriz.
Yardımda bir zamanların Kütahya'sında olduğu gibi olmasa da ileri menzillere ulaşabiliriz.
Kim bu " Umutlunun Hüseyin Çavuşu " Anlatalım.
80 sene kadar önce, yer Kütahya, mevsim yaz ve aylardan Ramazan.
Kavafhane'de yani hazır ayakkabı yapılan yerde " Dikicilik " yapan Umutlunun Hüseyin Çavuş geçim darlığı çekmektedir.
Evinde oturmuş, hanımı Cemile Molla ile sohbet etmektedirler.
- Aa Çavuş Ağa " der hanımı. Bakır kaplar pek karardı, kalaylattırıversen, mübarek gün de geldi, evde yağımız tuzumuz da kalmadı, elin bolsa Ramazan Harcı da görüversen"
Çavuş Ağayı bir düşüncedir alır. Çünkü cepte ne kalay parası vardır, ne de ramazan harcı görecek para.Kapları kalaysız idare etse bile harç görmeden ramazana girilmezdi. Birden zihninde bir düşünce belirdi ve hanımına:
- Pekâlâ. Kapları bir çuvala doldur " dedi.
Ertesi günü çuvalı olduğu gibi bakırcıya götürdü. Kapları bakırcıya sattı. Parasıyla eve aylarca yetecek kadar malzeme aldı. Hanımı pek sevindi.
- Allah razı olsun Çavuş. Evimiz bolluk gördü. Bir de kaplarımız gelsin, o zaman değme keyfimize " diyerek sevincini dile getirdi.
- Kalaycının eli çok kalabalık, sıraya koydu. Ramazanın 15 inden evvel sıra gelmez diyor, şimdilik çömlekle idare ediver.
- Eee bakalım Çavuş. Belli mi olur, bakarsın Allah kalaycının gönlüne bir ilham verir de öne alıverir" der hanımı.
Ertesi günü akşamleyin Çavuş eve döndüğünde ne görsün? Sattığı kapların tamamı kalaylanıp eve gelmiş pırıl pırıl olmuş her yer. Şaşırmıştır, fakat belli de etmez. Onun şaşkınlığını fark etmeyen hanımı:
- A Çavuş Ağa. Benimle şaka mı ettin. Ne olurdu, yarın kaplar da gelecek deseydin " diye sitem eder.
- Bu gün kalaycıyı sıkıştırdım da, öyle kalayladı " diyerek meseleyi geçiştirir amma, kafası allak bullak olmuştur. Sabaha kadar uyuyamaz.
Sabahleyin erkenden bakırcıya gidip işin aslını sorar. Bakırcı şöyle cevaplar:
- Çavuş Ağa. Dün, senin bakır kapları bana sattığını bir komşu görmüş. Bana sordu. Ben de durumu anlattım. Bunun üzerine bana kapların tamamının parasını verdi. Ayrıca kalay parası ile çırakların bahşişlerini de üzerine ilave etti, ki bu gece uyumayıp kapları kalayladık. Kendisinin kim olduğunu da söylemeyeceğimize dair defalarca yemin ettirdi, kapları sizin eve göndermemizi istedi. Der.
O yardım sever kişinin adı hâlen bilinmemektedir.
Ramazınınız mübarek, ibadetleriniz ve yardımlarınız makbul olsun, efendim.