Gel seninle hırsızı uğursuzu önümüzden geçirmemek üzere anlaşalım. Senin yanından da önünden de geçemesin. Benim yanımdan da önümden de geçemesin. Ancak hangi hırsız? Adi hırsızları güvenlik güçleri kovalasın yakalasın bize de katılsınlar. Biz Millet'in ekmeğini çalanları yakalayalım. Siz, sen ve ben kandan ve çamurdan olan biz, devletimizin imkânlarını haksız yere gaspeden gasıpları yakalayalım. Küçük esnaftan, halktan, fakirden fukaradan algı salgı adıyla onun ekmek parasını elinden alanları yakalayalım. Yakalamak bizin işimiz mi dersen, teşhir edelim. Teşhir edemezsek buğz edelim. Ya haksızlığa uğrayanlarla ağlayalım. Hayır ağlamayalım. Mehmet Akif'çe yanımızdan kovalım.
1966 -67 yıllarında bir ortaokul öğrencisi iken hayatı ve dünyayı tanımaya başladığımız günlerde, halk arasında yaygın olarak anlatılırdı. Uyanık İstanbul'lu Anadolu'dan gelen İstanbul'un büyüklüğüne hayran olan vatandaşa Sirkeci'de, karşıdaki Galata Kulesi'ni satarmış. Deniz üzerinde sürüler halinde uçuşan martıları satarmış. Bu fıkraların bir zaman sonra özelleştirme namı ile yüksek yöneticilerimizin yüksek fikri olarak1985 yıllarından sonra bugüne kadar, bugün de hararetle savunulacağını yazılıp çizileceğini, kafaları meşgul edeceğini nereden bilecektik? 12 Eylül sonrasında yapılan anayasaya göre kurulan siyasi hayat ihtilali yapanlar tarafından izin verilen siyasi partiler, yolları satırım-sattırmam, köprüleri satarım-sattırmam, barajları satarım-sattırmam diyalogları ile vatandaşa siyasi parti olarak üç seçenek sunuldu. İhtilalcilerin desteklediği, Emekli General Turgut Sunalp'in Horoz partisi, veto yemekten kurtulanlardan oluşan Halkçı Parti ve İzmir Lions Kulübü'nde siyasi çalışmalara başladığını deklere eden Turgut Özal'ın Anavatan Partisi.
Turgut Sunalp (Paşa)'nın horoz amblemli partisinin (Milliyetçi Demokrasi Partisi)yetkililerinin en etkili sloganı "İktidar olmaya mecburuz ve mahkûmuz" idi. Üç Partinin en üst yöneticilerinin ortak kanaati "Örneğimiz Amerika'da olduğu gibi Türkiye'de de iki parti olmalı, bilemedin üç parti" idi. Bu ihtilalcilerin Amerika'dan alınan örneğe uygun olması için üçten fazla parti kurmaya kimse kakışmasın hemen kapatırız tehdidi ile oluşan siyasi konjonktürden ben nasıl faydalanırım telaşı parti yöneticilerini doğru düşünmekten hızla uzaklaştırmıştı. Türkiye'yi küçük Amerika yapacağım diyen 1950'lerin Demokrat Parti'sinin mirasına ve sloganlarına sahip çıkan Anavatan Partisi tek başına iktidar oldu. Dünya kamuoyundan gizli olarak planlar yapan ve uygulayan Bilderberg toplantılarının kararları Türkiye'de nasıl yansıdı, daha sonraki yıllarda hepimiz gördük yaşadık. Tarım ve hayvancılık ülkesi Türkiye, Hollanda'dan peynir başka bir ülkeden buğday, şeker ithal etti. Üzerinde 100 dolar ya da 100 döçemark bulunduran insanlar Türk parasını koruma kanununa aykırılıktan senelerce cezaevini boylarken yabancı para alışveriş aracı oldu. Türkiye döviz cenneti oldu. Lüks ve israf alabildiğine artırıldı. Üretmeden tüketmek, düşünmeden yaşamak moda oldu.1968'lerin hippi düşüncesi siyasi iktidarların eğitim politikası oldu. Türk tarihinin beş bin yıllık geleneği ayaklar altına alındı. Milletin gözbebeği peygamber ocağı kurumlar şort ve havlu ile denetlendi. Halk, şaşkın olanlara bir anlam veremiyordu. Ancak Sovyet ya da Çin anayasasına özenen refah ve zenginlik içinde yaşayıp emekçi yoksulluk edebiyatı yapanlara, İstanbul Boğazında lüks lokantada rakı içerek Zapt suyuna şiir yazanlara, dinine taan edelere de güvenemiyordu. İktidarın tüm medyayı baskı altına aldığı günlerde (bugünlerde halen yaşadığımız gibi) Türkiye ilerliyor, ekonomi çok iyi masalları iktidarın borazanı tüm radyo televizyonlardan gazetelerden okunuyordu. Türkiye bu menfaat şebekesi düşman temsilcisi siyasal organizasyondan kurtuldum dediği anda başka bir menfaat şebekesinin eline düşüyordu. Bu kısır döngü, bu kâbus ne zaman bitecek. Millet, meydanlarda kitap, bayrak öperek onları hançerleyenlerden, dünyanın Hıristiyanlaştırılması planının uygulaması olan " dinlerarası diyalog "programının icracısı olmaktan şeref duyan 21.yüzyıl dehrilerinden ne zaman kurtulacak?
Önce dünyanın asker sen misin? Dünyayı sen mi kurtaracaksın sana ne diyen düşünceden kurtulmamız gerekiyor.
Dünya tarihine İstanbul'un fethinden sonra en büyük sosyal ve siyasal olayı olarak geçecek Yeniden Milli Mücadele'nin sabır ve metanet ocağından yetişen bir şairin dizelerini terennüm edelim
"Zafer sana uzak derler arkadaş,
Bilmezler ki zafer senin içinde.
Kader sana tuzak derler arkadaş,
Bilmezler ki, KADER yürür önünde"
Bu satırları okuduktan sonra artık oturma! Ayağa kalk ve koşmaya başla, yürüyerek yetişemezsin. Kervan ufku aşmak üzere. Kur'anın Aksiyon Öğretisi'nde işaret edilen "Mutluluk Yolcularının Kervanı"na yetiş.